Margaret Atwood’un Kedi Gözü adlı romanı, çocukluk, hafıza, arkadaşlık ve geçmişin yetişkinlik üzerindeki izlerini merkezine alan psikolojik açıdan güçlü bir eser. Atwood, bir kadının yıllar sonra çocukluğunun geçtiği şehre dönmesi üzerinden geçmiş ile bugün arasında gidip gelen çok katmanlı bir anlatı kuruyor. Özellikle çocukluk döneminde kurulan arkadaşlıkların sevgi, rekabet ve güç ilişkileriyle nasıl biçimlenebildiğini incelikli bir biçimde ele alıyor.

Romanın merkezinde ressam Elaine Risley bulunuyor. Bir sergi nedeniyle Toronto’ya dönen Elaine, şehrin sokakları ve tanıdık mekânlarla karşılaştıkça çocukluk yıllarına ve hayatında önemli bir yer tutan arkadaşlıklarına doğru sürükleniyor. Kedi Gözü, Elaine’in anıları üzerinden çocukların dünyasının her zaman masum olmadığına, dışlanmanın ve psikolojik baskının insanın kendisini algılama biçimini uzun yıllar boyunca etkileyebileceğine odaklanıyor.

Margaret Atwood – Kedi Gözü, hafızanın güvenilirliği ile geçmişin yeniden anlamlandırılması arasındaki ilişkiyi de sorguluyor. Elaine’in sanatçı kimliği, yaşadıklarını anlamlandırmasının ve geçmişine farklı bir açıdan bakmasının yollarından biri hâline gelirken roman; kadınlar arasındaki ilişkiler, toplumsal roller, kimlik ve yaratıcılık gibi temaları da anlatının içine yerleştiriyor. Atwood, çocukluk deneyimlerini romantikleştirmek yerine onların karmaşık ve kimi zaman acımasız taraflarını görünür kılıyor.

Psikolojik romanlardan, karakter odaklı anlatılardan ve aile ile çocukluk ilişkilerini ele alan eserlerden hoşlanan okurlar için Kedi Gözü, Margaret Atwood’un dikkat çekici romanlarından biri. Hafıza, arkadaşlık, sanat ve geçmişle yüzleşme temalarını güçlü bir kadın karakter üzerinden işleyen eser, insanın çocuklukta yaşadıklarının yetişkin kimliğini nasıl şekillendirdiği üzerine düşündüren derinlikli bir okuma deneyimi sunuyor.