Kaho Nashiki’nin Murata Efendi’nin Türkiye Seyahatnamesi adlı romanı, 1899 yılında Japonya ile Osmanlı İmparatorluğu arasındaki ilişkilerin geliştiği bir dönemde İstanbul’a gelen genç araştırma görevlisi Murata’nın hikâyesini anlatıyor. Arkeoloji araştırmaları yapmak üzere görevlendirilen Murata, İstanbul’da hem Osmanlı toplumunun günlük yaşamını hem de farklı milletlerden insanların bir arada bulunduğu çok kültürlü ortamı yakından tanımaya başlıyor.

Murata’nın kaldığı pansiyonda bir Yunan, bir Alman, bir Müslüman köle ve bir papağanla kurduğu sıra dışı çevre, romanın renkli atmosferini oluşturuyor. Bir yandan Hamdi Bey’in müzesinde arkeolojik çalışmalarını sürdüren Murata, diğer yandan dönemin siyasi güç mücadelelerinin ve uluslararası ilişkilerin etkisini giderek daha yakından hissediyor. İstanbul çevresindeki kazılara katılması ve Japonlarla kurduğu ilişkiler de onun Osmanlı’ya bakışını derinleştiriyor.

Murata Efendi’nin Türkiye Seyahatnamesi, tarihî roman ile seyahat anlatısının özelliklerini bir araya getiren, Osmanlı İstanbul’una Japon bir karakterin gözünden bakan özgün bir eser. Kaho Nashiki, arkeoloji, kültürel karşılaşmalar ve dönemin siyasi atmosferini aynı hikâyede buluşturarak 19. yüzyıl sonu İstanbul’unu farklı bir perspektiften anlatıyor.