Yukio Mişima’nın Denizi Yitiren Denizci adlı romanı, on üç yaşındaki Noboru, annesi Fusako ve denizci Ryuji’nin hayatlarının kesişmesiyle şekillenir. Noboru, denize bağlı yaşamı ve uzak yolculukları nedeniyle Ryuji’yi güçlü ve etkileyici bir kahraman olarak görür. Ryuji’nin Fusako ile yakınlaşması ise bu hayranlığın zamanla farklı bir anlam kazanmasına yol açar.

Ryuji’nin denizden uzaklaşıp karada yeni bir hayat kurmaya yönelmesi, Noboru’nun gözünde onun temsil ettiği özgürlük, güç ve macera fikrini dönüştürür. Bu değişim, gençlik ile yetişkinlik, deniz ile kara, ideal ile gerçeklik arasındaki karşıtlıkları romanın merkezine taşır. Noboru’nun yaşıtlarıyla kurduğu grup da kendi dünyalarına özgü düşünceler ve kurallarla bu çatışmayı daha belirgin hâle getirir.

Mişima, Denizi Yitiren Denizci’de güzellik, özgürlük, hayranlık, aidiyet ve değişim temalarını yoğun ve şiirsel bir anlatımla bir araya getiriyor. Deniz imgesinin güçlü biçimde hissedildiği roman, insanın zihninde yarattığı idealler ile hayatın doğal dönüşümü arasındaki ilişkiyi sorgulayan, psikolojik yönü güçlü ve çarpıcı bir eser.