“Ne var ki, bu acımasız dünyada iyilik cezalandırılıyor! Uzun ömrümün bana öğrettiği gerçeklerden biri de bu. Kötülüğü yenmek, iyiliği yenmekten daha zor.”
“Eskiden yaşayıp yeniden dünyaya gelmiş olma fikri, anlaşılan her yaşta insanı büyülüyordu. Doğaüstü olaylara merak, mantar gibi yerden biten birtakım kuşkulu terapistler için ideal zemindi, yüklü ücretler karşılığında bu tür geçmişe dönüşler düzenliyordu.”
Siyah Gözler, sade ama etkileyici bir hikâyeye sahip. Kitapta aşk, kıskançlık, korku ve insanın kendi duygularıyla mücadelesi anlatılıyor.
En çok dikkatimi çeken şey, karakterlerin yaşadığı duyguların doğal bir şekilde verilmesi oldu. Özellikle sevgi ile güvensizlik arasındaki gelgitler, hikâyeyi daha gerçekçi hâle getiriyor.
Kitap çok uzun değil ve ağır bir anlatımı da yok. Bu yüzden rahat okunuyor. Ama kısa olmasına rağmen insanın aklında bazı sorular bırakıyor.
Benim için Siyah Gözler, aşkın her zaman huzur getirmediğini, bazen insanı korkularıyla da karşı karşıya bıraktığını anlatan sade ve güzel bir kitaptı.
Jose Saramago’nun bu romanı, yalnızca insanların görme yetisini kaybetmesini anlatan bir salgın hikayesi değil. Asıl körlüğün gözlerde değil, insanın vicdanında ve çevresinde olup bitenlere karşı duyarsızlaşmasında başladığını gösteriyor.
Roman, trafikte bekleyen bir adamın aniden kör olmasıyla başlıyor. Kısa süre içinde bu tuhaf körlük bütün şehre yayılıyor. Düzen bozuldukça insanların korkuları, bencillikleri ve en karanlık yönleri ortaya çıkıyor. Yardımlaşmanın ve merhametin yerini zamanla açgözlülük, şiddet ve hayatta kalma mücadelesi alıyor.
Kitabı okurken insan, uygarlık dediğimiz düzenin aslında ne kadar kırılgan olduğunu düşünüyor. Saramago, insanların alıştıkları kurallar ortadan kalktığında ne kadar kısa sürede değişebileceklerini oldukça sarsıcı bir şekilde anlatıyor.
Körlük, insanın yalnızca gözleriyle değil, vicdanıyla da görebilmesi gerektiğini hatırlatan, okuduktan sonra uzun süre etkisinden çıkılması zor bir roman.
Kör olan sadece gözler değil, bazen insanlığın ta kendisidir.
Kocamın Karısı, okurken sürekli bir şeylerin yolunda gitmediğini hissettiren romanlardan biri. Daha ilk sayfalardan itibaren merak duygusu oluşuyor ve hikâye ilerledikçe kime güvenileceği giderek belirsizleşiyor.
Ben kitabı okurken en çok bu belirsizlik hissinden etkilendim. Bir karakter hakkında fikir sahibi olduğumu düşündüğüm anda yeni bir ayrıntı ortaya çıktı ve düşüncelerim değişti. Bu nedenle kitabı elimden bırakmakta zorlandım.
Romanın dili akıcı, bölümleri kısa ve temposu yüksek. Özellikle psikolojik gerilim, aile sırları ve ters köşelerden hoşlanan okurların sevebileceği bir kitap. Yazar, okurun dikkatini sürekli canlı tutmayı başarıyor.
Bununla birlikte bazı noktalarda olayların biraz fazla karmaşıklaştığını düşündüm. Arka arkaya gelen sürprizler bir süre sonra karakterlerin duygularının önüne geçebiliyor. Yine de merak duygusu kitabın sonuna kadar devam ediyor.
Kocamın Karısı, benim için derin bir bağ kurduğum karakterlerden çok, yarattığı şüphe ve huzursuzluk hissiyle aklımda kalan bir roman oldu. Hızlı okunan, karanlık ve bol sürprizli hikâyeleri seviyorsanız şans verebilirsiniz.
Belki de aklı başında biri tam tersine, yalnızca deneyeceğine değil, sonsuza kadar seveceğine söz verebilir. Çünkü gerçek sözler geleceği bildiğimiz için değil, gelecekte kim olmak istediğimizi belirlemek için verilir. Sevgi yalnızca başımıza gelen bir duygu değilse, aynı zamanda her gün yeniden seçtiğimiz bir bağlılıksa, sonsuzluk sözü de bütünüyle akılsızca değildir.
Bibliosfer; oturum, güvenlik, öneriler ve kullanım kalitesini iyileştirmek için çerezler kullanır.
Ayrıntılar için
Çerez Bilgilendirme Metni’ni inceleyebilirsin.
Ayten Hızal profilini ac
Ayşen Deniz Karaoğlu profilini ac
Ayşen Deniz Karaoğlu
@Umideniz
Takip et Ayşen Deniz Karaoğlu
Sırça Sönmez profilini ac
Sırça Sönmez
@suskun
Takip et Sırça Sönmez
Hande Ulu profilini ac
Hande Ulu
@bibliyofil
Takip et Hande Ulu
