Bir baba, çocuklarının mutluluğu için ne kadar fedakârlık yapabilir? Sevgi karşılık görmediğinde bile insan vermeye devam eder mi?

Honoré de Balzac, Goriot Baba’da 19. yüzyıl Paris’inde aynı pansiyonda yolları kesişen insanların hikâyelerini anlatıyor. Servetinin büyük bölümünü kızları Anastasie ve Delphine için harcamış olan Goriot Baba, yaşamının ilerleyen yıllarında giderek yalnızlaşırken genç hukuk öğrencisi Eugène de Rastignac da Paris sosyetesinin ihtişamlı fakat karmaşık dünyasına adım atmaya hazırlanıyor.

Balzac, pansiyonun dar odalarından aristokrat salonlarına uzanan anlatısında aile bağlarını, para ve toplumsal konumu, yükselme arzusunu ve insan ilişkilerindeki beklentileri güçlü gözlemlerle ele alıyor. Rastignac’ın Paris’te kendine bir yer edinme çabası ile Goriot Baba’nın kızlarına duyduğu sınırsız sevgi, romanın iki önemli damarını oluşturuyor.

Goriot Baba, baba sevgisini, toplumsal yükselme arzusunu ve 19. yüzyıl Paris’inin farklı sınıflarını unutulmaz karakterlerle buluşturan; Balzac’ın İnsanlık Komedyası içinde özel bir yere sahip, dünya edebiyatının en önemli klasiklerinden biri.