Frédéric Lenoir’un Dünyanın Ruhu adlı eseri, yaklaşmakta olan büyük bir felaketi sezen yedi bilgenin Tibet dağlarındaki Toulanka Manastırı’nda bir araya gelmesiyle başlar. Dünyanın farklı kültür ve inanç geleneklerinden gelen bu bilge kişiler, sahip oldukları bilgi ve deneyimleri Tenzin ile Natina adlı iki gence aktararak evrensel bilgeliğin ortak noktalarını görünür hâle getirmeye çalışırlar.

Eser boyunca yaşamın anlamı, mutluluk, kendini tanıma, beden ile zihin arasındaki uyum, sevgi, özgürlük ve insanın kendi potansiyelini gerçekleştirmesi gibi temel sorular ele alınır. Farklı düşünce ve inanç geleneklerinden gelen yaklaşımlar ortak bir zeminde buluşurken, “Dünyanın Ruhu” kavramı evrendeki uyumu ve insanlar arasındaki bağı simgeleyen temel fikirlerden biri hâline gelir.

Dünyanın Ruhu, felsefi düşünceyi hikâye anlatımıyla bir araya getiren, insanın kendisiyle ve dünyayla kurduğu ilişki üzerine düşündüren bir eser. Frédéric Lenoir, farklı bilgelik geleneklerinden beslenen anlatısıyla sevgi, anlam, huzur ve insanın daha bilinçli bir yaşam kurma arayışını sade ve akıcı bir dille ele alıyor.