Bir yalan yeterince ustaca kurgulanır ve tekrar tekrar anlatılırsa gerçeğin yerini alabilir mi? Tarih boyunca toplumları yönlendiren söylentiler, korkular ve komplo teorileri nasıl ortaya çıkar?

Umberto Eco, Prag Mezarlığı’nda 19. yüzyıl Avrupa’sının siyasal çalkantıları, gizli örgütleri, sahte belgeleri ve ideolojik mücadeleleri arasında dolaşan Simonini adlı sıra dışı bir karakterin hikâyesini anlatıyor. Paris’ten Torino’ya uzanan bu dünyada casuslar, devrimciler, din adamları ve siyasetçiler birbirine karışırken gerçek ile kurmaca arasındaki sınır giderek belirsizleşiyor.

Roman, özellikle antisemitik komplo teorilerinin ve sahte belgelerin nasıl üretildiğini, yayıldığını ve zamanla toplumsal gerçeklik üzerinde nasıl etkili olabildiğini tarihsel olaylarla kurmacayı iç içe geçirerek ele alıyor. Eco, okuru yalnızca geçmişin karanlık siyasal oyunlarına değil, insanların inanmak istedikleri hikâyelere neden kolayca teslim olabildikleri sorusuna da yöneltiyor.

Prag Mezarlığı, tarih, siyaset ve edebiyatı ustaca bir araya getiren; bilgiyle manipülasyon, gerçeklikle kurmaca ve hafızayla propaganda arasındaki ilişki üzerine düşündüren, zengin ve çarpıcı bir roman.