Melih Cevdet Anday’ın Raziye adlı romanı, şehirde yaşadığı siyasi olayların ardından Ege kıyısındaki dayısının yanına gelen genç bir adamın hikâyesiyle başlıyor. Burada, dayısının evlat edindiği ve Vedia adını verdiği Raziye ile tanışan anlatıcı, kısa sürede hem genç kadının dünyasına hem de dayısının kurmaya çalıştığı ideal yaşam düzenine çekiliyor.

Roman boyunca aşk, doğa, özgürlük, toplumsal değişim ve insanın kendi kökleriyle kurduğu ilişki öne çıkıyor. Dayı’nın daha düzenli ve ideal bir hayat oluşturma düşüncesi ile Raziye’nin kendi doğasına ve geçmişine yönelişi, düş ile gerçek arasındaki gerilimi belirginleştiriyor. Anlatıcının Raziye’ye duyduğu aşk da bu karşıtlığın duygusal merkezini oluşturuyor.

Raziye, aşk hikâyesini birey, toplum ve doğa üzerine düşüncelerle buluşturan şiirsel ve katmanlı bir roman. Melih Cevdet Anday, insanın başka bir hayat kurma isteğiyle kendi gerçekliği arasındaki ilişkiyi sorgularken özgürlük, kimlik ve aidiyet temalarını güçlü bir edebî anlatıya dönüştürüyor.