İnsan yalnızca okullarda mı öğrenir? Hayatın kendisi, karşılaşılan insanlar, yapılan işler ve peşinden gidilen düşünceler de insanın en büyük öğretmenlerine dönüşebilir mi?

Maksim Gorki, otobiyografik üçlemesinin üçüncü kitabı olan Benim Üniversitelerim’de gençlik yıllarını ve kendini geliştirme çabasını anlatıyor. Üniversitede eğitim görme umuduyla Kazan’a giden Aleksey, beklediği akademik dünyanın yerine hayatın içindeki başka bir öğrenme süreciyle karşılaşıyor. Çalıştığı işler, tanıdığı insanlar ve girdiği düşünce çevreleri onun dünyaya bakışını giderek genişletiyor.

Gorki, kendi yaşamından hareketle 19. yüzyıl Rusya’sının toplumsal yapısını, emek dünyasını ve gençler arasında gelişen fikir hareketlerini canlı gözlemlerle aktarıyor. Kitaplara, düşünceye ve öğrenmeye duyduğu güçlü ilgi ise yaşadığı her deneyimi onun için yeni bir bilgi ve farkındalık kaynağına dönüştürüyor.

Benim Üniversitelerim, eğitimin yalnızca okul sıralarıyla sınırlı olmadığını gösteren; öğrenme, emek, düşünce ve insanın kendi yolunu bulma çabasını içten bir anlatımla buluşturan, Maksim Gorki’nin yaşam öyküsünü tamamlayan önemli bir eser.