Dünya gerçekten sona mı yaklaşıyor, yoksa insanlık kendi yarattığı felaketlerin içinde çoktan kayboldu mu? László Krasznahorkai, Yeşaya Geldi adlı eserinde insanlığın bitmek bilmeyen savaşlarını, yıkımın sıradanlaşmasını ve bireyin giderek anlamını yitiren bir dünya karşısındaki çaresizliğini anlatıyor. Karanlık ve huzursuz edici atmosferiyle okurunu insanın varoluşuna, uygarlığın geleceğine ve kaçınılmaz görünen çöküşe dair sorularla baş başa bırakıyor.

Macaristan'da karanlık bir barın içinde, György Korin adlı bir adam, karşısında sessizce oturan yabancıya dünyaya ilişkin düşüncelerini anlatmaya başlar. Korin'in sözleri ilerledikçe sıradan bir konuşma, insanlık tarihine, şiddete ve yaşamın anlamına uzanan yoğun bir sorgulamaya dönüşür. Geçmişin felaketleri, bugünün belirsizlikleri ve geleceğe duyulan korku birbirine karışırken Korin'in zihnindeki huzursuzluk giderek daha belirgin hâle gelir. Anlatının merkezinde büyük olaylardan çok, dünyayı anlamlandırmaya çalışan bir insanın içsel mücadelesi vardır.

László Krasznahorkai, kendine özgü uzun cümleleri, kesintisiz düşünce akışı ve felsefi derinliğiyle okurunu karakterinin zihnine yaklaştırıyor. Savaş, uygarlık, yalnızlık ve insan doğasının karanlık yönleri üzerine kurulan anlatı, bireysel bir bunalımı insanlığın ortak sorunlarıyla buluşturuyor. Yazar, dünyanın giderek çözüldüğü hissini yalnızca yaşanan olaylarla değil, düşüncelerin ve sözcüklerin yarattığı yoğun atmosferle de hissettiriyor.

Yeşaya Geldi, Krasznahorkai'nin Savaş ve Savaş romanıyla aynı anlatı evrenini paylaşan, kısa fakat yoğun bir edebî eser. György Korin'in iç dünyasına odaklanan bu anlatı, insanın umutsuzluk karşısındaki kırılganlığını ve yaşadığı dünyayla kurduğu çatışmalı ilişkiyi sorguluyor. Kolay cevaplar sunmak yerine okurunu rahatsız edici sorularla yüzleştiren eser, insanlığın tekrar tekrar aynı yıkımlara sürüklenmesinin ardında ne olduğunu düşünmeye davet ediyor.