“Ah! uzun zamandır karanlık cehennemlerde tutsak tutulduğunu düşündüğüm Eilinel, nazik ve zarif! Gördüğümü sanmıştım kaçmadan önce apansız inen korkunun kol gezdiği o gece kaybettiğim ve kıymet verdiğim her şeyi, öldüğünü ve heyhat katledildiğini: dışarıda karanlıkta durmuş bakarken böyle düşünceler geçiyordu hüzünlü gönlümden hayret içinde.”