Latife Tekin’in Zamansız adlı romanı, aşkı zamanın ve alışılmış sınırların ötesinde ele alan şiirsel bir anlatı sunuyor. Karantina döneminde yazılmaya başlanan eser, insanın bedeni, hafızası ve duyguları ile doğanın belleği arasında kurulan bağlardan hareket ediyor.

Romanın merkezinde Gelincik ile Yılanbalığı imgeleri etrafında şekillenen bir aşk duygusu yer alıyor. Beden, ten, çocukluk, ölüm, dönüşüm ve hafıza gibi temalar gölün ve doğanın çağrışımlarıyla iç içe geçerken anlatı, gerçek ile imgesel olan arasında sürekli hareket ediyor. Latife Tekin, aşkı yalnızca iki insan arasındaki bir duygu olarak değil, insanı başka varoluş biçimlerine açan dönüştürücü bir güç olarak ele alıyor.

Zamansız, şiirsel dili, güçlü imgeleri ve doğayla bütünleşen anlatımıyla aşk, hafıza ve başkalaşma üzerine yoğunlaşan özgün bir roman. Latife Tekin, insanın iç dünyası ile yeryüzünün belleğini aynı metinde buluşturarak okuru zamanın sınırlarını aşan, duyusal ve katmanlı bir edebî yolculuğa davet ediyor.