Bazı aşklar biter.
Bazılarıysa insanın ömründen daha uzun sürer.

Ağıtçı Kadın, yarım asırdır Heves Ali’nin yolunu gözlemektedir.
Bir zamanlar sevdiği, ardından çekip giden ve geride cevapsız sorular bırakan adamı…
Yıllar geçmiş, yollar uzamış, insanlar ölmüş, şehirler değişmiştir.

Ama Heves Ali’nin hatırası gitmemiştir.
Şimdi Ağıtçı Kadın kendisinin de sona yaklaştığını hisseder.
Ve ölmeden önce yapması gereken son bir şey olduğuna karar verir:
Heves Ali’yi bulmak.

Böylece şehirden şehre uzanan bir yolculuk başlar.
Konya…
Bursa…
İstanbul…
Erzurum…
Arkanya…

Fakat onun yolu yalnızca sevdiği adamın izlerinden geçmez. Gittiği her yerde bir ölüm, geride kalan bir hikâye ve söylenmeyi bekleyen başka bir ağıt vardır. Ağıtçı Kadın, hayatı boyunca yaptığı gibi ölülerin ardından söyler; insanların acılarını dinler ve onların hikâyelerini kendi sesinde taşır.

Bir ölünün ardından başka bir ölü…
Bir şehirden başka bir şehre…

Her durakta Heves Ali’ye biraz daha yaklaşmayı umarken aslında memleketin unutulmuş insanlarının hayatlarına dokunur.

Yoksulluklar…
Ayrılıklar…
Yarım kalmış aşklar…
Pişmanlıklar…
Ve yıllarca söylenememiş sözler…

Kemal Varol, Ucunda Ölüm Var’da yarım asırlık bir aşk hikâyesini Anadolu’nun ağıt geleneğiyle buluşturuyor. Ağıtçı Kadın’ın yolculuğu ilerledikçe roman, tek bir kadının kayıp sevgilisini aramasından çıkarak ölümün ardından geriye kalan insanların ve hikâyelerin anlatısına dönüşüyor.

Ama bütün yolların sonunda aynı soru beklemektedir:
Heves Ali onu gerçekten sevmiş midir?

Belki Ağıtçı Kadın’ın aradığı yalnızca yıllar önce kendisini terk eden adam değildir.
Belki geçmişinde kapanmadan kalmış bir kapıyı son kez açmak, bütün bir ömrü peşinden sürükleyen soruya cevap bulmak istemektedir.

Ucunda Ölüm Var, aşkı kavuşmakla değil beklemekle; ölümü son olmakla değil, geride bıraktığı hikâyelerle anlatan hüzünlü ve şiirsel bir yol romanı.

Çünkü insan bazen birini elli yıl boyunca bekleyebilir.
Yollar bitebilir.
Ömür bitebilir.
Ama bazı sorular cevabını bulmadan susmaz.
Ve her sevdanın ucunda ayrılık olmasa bile,
ucunda mutlaka ölüm vardır.