Kemal Tahir’in Kurt Kanunu adlı romanı, 1926 İzmir Suikastı girişiminin çevresinde şekillenen siyasal ve toplumsal kırılmayı merkeze alıyor. Kara Kemal, Abdülkerim Bey ve çevrelerindeki karakterler üzerinden Cumhuriyet’in ilk yıllarındaki iktidar mücadeleleri, İttihatçıların tasfiyesi ve bireyin devlet karşısındaki konumu ele alınıyor. Roman, dönemin tarihsel atmosferini kişisel hesaplaşmalar ve yoğun gerilim duygusuyla bir araya getiriyor.

Eser boyunca devlet-toplum ilişkileri, siyasal sorumluluk, güç, korku ve hayatta kalma içgüdüsü öne çıkıyor. Kemal Tahir, suikast girişimini yalnızca tarihsel bir olay olarak değil, büyük tehlikeler altında kalan insanların davranışlarını ve yeni Cumhuriyet’in ruhunu anlamaya yönelik geniş bir anlatı zemini olarak kullanıyor.

Eleştirel Baskı, romanın 1967-1968 tarihli Ulus gazetesi tefrikası ile 1969 ve 1972 tarihli ilk kitap baskılarını karşılaştırarak metnin yayın serüvenini ayrıntılı biçimde ortaya koyuyor. Nüsha farklılıklarının yanı sıra Kemal Tahir’in yaşamına, dönemin edebî ve siyasi koşullarına, yazarın arşivinden belgelere ve roman üzerine değerlendirmelere de yer veriliyor. Böylece Kurt Kanunu, yalnızca roman metniyle değil, oluşum ve yayın tarihini görünür kılan kapsamlı bir edisyonla okura sunuluyor.