Hercule Poirot’ya Fransa’dan gelen mektup son derece açıktır:

Gönderen adam hayatının tehlikede olduğunu düşünmektedir.

Poirot ile Yüzbaşı Hastings vakit kaybetmeden yola çıkar. Fakat Fransa’ya ulaştıklarında onları yardım isteyen bir adam değil, bir cinayet beklemektedir.

Zengin iş insanı Paul Renauld, evinin yakınındaki golf sahasında ölü bulunmuştur.

Sırtından bıçaklanmıştır.

Cesedi sığ bir mezarın içine bırakılmıştır.

Ve olay yerindeki hiçbir şey göründüğü kadar basit değildir.

Renauld ölmeden önce neden Poirot’dan yardım istemiştir?

Geçmişinden kimden korkmaktadır?

Cesedin üzerindeki bazı ayrıntılar neden anlatılanlarla uyuşmamaktadır?

Ve aile üyelerinin ifadeleri neden gerçeği açıklamak yerine yeni sorular doğurmaktadır?

Poirot araştırmaya başladığında karşısına yalnızca karmaşık bir aile geçmişi çıkmaz. Fransız polisinin kendine fazlasıyla güvenen dedektifi de vakayı kendi yöntemleriyle çözmeye kararlıdır. Biri görünen kanıtların peşinden giderken Poirot, insanların davranışlarındaki küçük tutarsızlıklara ve geçmişte yaşanmış olayların bugüne bıraktığı izlere dikkat eder.

Hastings ise soruşturmanın ortasında esrarengiz bir genç kadınla karşılaşır.

Kalbi devreye girdiğinde sadakat ile kuşku arasındaki çizgi onun için giderek bulanıklaşır.

Her yeni ipucu başka bir ihtimali ortaya çıkarırken cinayet, başlangıçta düşünüldüğünden çok daha eski ve karmaşık bir hikâyeye bağlanmaya başlar.

Agatha Christie, Golf Sahasında Cinayet’te aile sırlarını, geçmişten gelen hesaplaşmaları ve yanlış yönlendiren kanıtları klasik bir Poirot bilmecesinin içinde bir araya getiriyor. Cinayetin nasıl işlendiğinden çok, insanların neden söyledikleri gibi davranmadığını sorgulayan Poirot için çözüm yine küçük ayrıntıların doğru yerde birleşmesinde saklıdır.

Herkes kanıtlara bakıyor.

Poirot ise insanlara.

Çünkü kusursuz görünen bir cinayet planının bile gözden kaçırdığı bir şey vardır:

İnsan zihni.

Ve Hercule Poirot’nun küçük gri hücreleri, hiçbir ayrıntının sonsuza kadar saklı kalmasına izin vermez.