Warren Thomas Farrell, 26 Haziran 1943’te New York’ta doğdu. Babası Thomas Edward Farrell muhasebeci, annesi Muriel Lee Farrell ise kütüphaneciydi. Kitaplarla ilişkili bir aile ortamında büyümesi, eğitim ve yazarlık yaşamının ilk kültürel zeminini oluşturdu.
Lisans öğrenimini Montclair State College’da sosyal bilimler alanında tamamladı ve 1965’te mezun oldu. Ardından Kaliforniya Üniversitesinin Los Angeles kampüsünde siyaset bilimi yüksek lisansı yaptı. Yüksek lisans derecesini 1966’da aldı.
Doktora öğrenimini New York Üniversitesinde siyaset bilimi alanında sürdürdü. Eğitim, siyasal kurumlar, toplumsal roller ve cinsiyet ilişkileri gibi konulara yöneldi. Doktora derecesini 1974’te tamamladı.
Farrell’ın kamusal çalışmalarının başlangıcı, 1960’ların sonlarında yükselen ikinci dalga kadın hareketiyle ilişkiliydi. Kadınların eğitim, çalışma hayatı ve aile içindeki seçeneklerinin genişletilmesini destekledi; geleneksel cinsiyet rollerinin kadınların yanı sıra erkeklerin yaşamını da sınırlandırdığını savundu.
National Organization for Women’ın New York City çevresindeki yönetim kuruluna üç kez seçildi. Örgütün çalışmalarına katılan az sayıdaki erkekten biri olarak kadın hareketi içinde erkeklerin rolü, aile yaşamı ve toplumsal cinsiyet beklentileri üzerine konuşmalar yaptı.
Bu dönemde erkeklerin kendi deneyimlerini tartışabilecekleri bilinç yükseltme ve iletişim grupları oluşturdu. Gruplarda iş yaşamı, babalık, duyguları ifade etme, eş ilişkileri, başarı baskısı ve geleneksel erkeklik beklentileri ele alındı.
İlk kitabı The Liberated Man: Beyond Masculinity 1974’te yayımlandı. Kitap, kadın özgürleşmesinin erkeklerin kendi toplumsal rollerini sorgulamaları için de bir imkân oluşturabileceğini savundu.
The Liberated Man’da erkekliğin başarı, rekabet, gelir sağlama, duygusal denetim ve fiziksel dayanıklılık gibi dar beklentilerle özdeşleştirilmesini ele aldı. Erkeklerin yalnızca ayrıcalıklarla değil, yerine getirmeleri beklenen katı görevlerle de biçimlendirildiğini ileri sürdü.
Farrell’ın düşünsel yönelimi zaman içinde erkeklerin deneyimlerine daha belirgin biçimde yoğunlaştı. Kadınların geleneksel rollerden uzaklaşabilmeleri için yeni seçenekler oluşturulurken erkeklerin geçim sağlayıcı ve koruyucu rollerinin aynı hızla esnemediğini savunmaya başladı.
Why Men Are the Way They Are 1986’da yayımlandı. Eser, erkeklerin aşk, cinsellik, bağlılık, arkadaşlık, meslek ve duygularını ifade etme biçimlerini toplumsal yetiştirilme süreçleriyle ilişkilendirdi.
Kitapta kadınlarla erkeklerin birbirlerine ilişkin beklentileri, çiftlerin iletişim sorunları ve erkeklerin duygusal deneyimlerini açıklamakta yaşadıkları güçlükler üzerinde durdu. Eser, geniş bir okur kitlesine ulaşarak Farrell’ın en çok tanınan çalışmalarından biri oldu.
Farrell, erkeklerin duygularını ifade etmekte zorlanmasını doğuştan gelen değişmez bir özellik olarak değerlendirmedi. Başarı, dayanıklılık ve korunma beklentilerinin erkekleri kırılganlıklarını gizlemeye yöneltebildiğini savundu.
The Myth of Male Power: Why Men Are the Disposable Sex 1993’te yayımlandı. Kitap, toplumsal güç kavramının yalnızca gelir, makam ve siyasal temsil üzerinden ölçülmesine karşı çıktı.
Farrell’a göre yüksek statülü erkeklerin görünürlüğü, bütün erkeklerin yaşamı üzerinde eşit ölçüde denetim sahibi olduğu anlamına gelmez. Savaş, tehlikeli meslekler, iş kazaları, evsizlik, hapis, intihar ve daha kısa yaşam süresi gibi alanlarda erkeklerin taşıdığı riskleri gündeme getirdi.
The Myth of Male Power’da “güç” ile “kendi yaşamını denetleyebilme” arasında ayrım yaptı. Bir erkeğin yüksek gelir elde etmesinin, işini özgürce seçtiği veya zamanını kendi değerlerine göre kullandığı anlamına gelmeyebileceğini savundu.
Kitap, Farrell’ın kadın hareketindeki erken döneminden erkek sorunlarına yoğunlaşan sonraki dönemine geçişini en açık biçimde yansıtan eser oldu. Bununla birlikte kadınlarla erkekleri karşıt hareketler içinde tutmak yerine iki cinsiyetin de katı rollerden kurtulmasını amaçlayan bir “toplumsal cinsiyet özgürleşmesi” yaklaşımını savundu.
Women Can’t Hear What Men Don’t Say 1999’da yayımlandı. Eser, çift ilişkilerinde erkeklerin söylemedikleri duygulara, eleştiri karşısındaki savunmacı tepkilere ve tarafların birbirlerinin deneyimini duymakta yaşadığı güçlüklere odaklandı.
Farrell bu kitapta sağlıklı ilişkinin yalnızca konuşmakla değil, kişinin eleştirildiği sırada karşısındaki insanın deneyimini anlamaya çalışmasıyla kurulabileceğini savundu. Eser, çift iletişimi alanındaki seminer ve grup çalışmalarından da yararlandı.
Father and Child Reunion 2001’de yayımlandı. Kitap, babaların çocukların yaşamındaki rolünü, boşanma sonrasındaki ebeveynlik düzenlerini ve ortak ebeveynliği araştırma verileriyle tartıştı.
Farrell, çocukların anne ve babalarıyla düzenli ve güvenli ilişki kurabilmelerinin önemini vurguladı. Boşanma sonrasında ebeveynlerin birbirlerini çocuk karşısında değersizleştirmemesi, coğrafi yakınlık ve çocukla geçirilen zamanın paylaşılması üzerinde durdu.
Babalığı yalnızca maddi destek sağlamakla sınırlı bir görev olarak ele almadı. Oyun, sınır koyma, risk değerlendirmesi, sorumluluk kazandırma ve duygusal bağlılık gibi alanlarda babaların çocuk gelişimine farklı katkılarda bulunabileceğini savundu.
Why Men Earn More 2005’te yayımlandı. Kitapta kadınlarla erkekler arasındaki ortalama gelir farkını meslek seçimi, çalışma süresi, tehlikeli işlerde çalışma, seyahat, taşınma, iş sürekliliği ve aile sorumluluklarının paylaşımı gibi değişkenler üzerinden değerlendirdi.
Farrell, ücret farkının yalnızca tek bir toplumsal etkene indirgenemeyeceğini savundu. Daha yüksek ücretin kimi zaman daha uzun çalışma saatleri, daha fazla iş riski ve aile yaşamına daha az zaman ayırma pahasına elde edildiğini ileri sürdü.
Does Feminism Discriminate Against Men?: A Debate 2008’de Oxford University Press tarafından yayımlandı. Farrell’ın Steven Svoboda’nın katkısıyla sunduğu görüşlerle filozof James P. Sterba’nın feminist yaklaşımı karşı karşıya getirildi.
Tartışma kitabı; eğitim, sağlık, askerlik, ücret, aile hukuku, velayet, şiddet, medya temsili ve ceza adaleti gibi alanlarda farklı toplumsal cinsiyet yaklaşımlarını aynı yapı içinde sundu. Böylece Farrell’ın görüşleri doğrudan karşı savlarla birlikte yayımlandı.
The Boy Crisis: Why Our Boys Are Struggling and What We Can Do About It, John Gray ile ortaklaşa hazırlanarak 2018’de yayımlandı. Eser, erkek çocukların eğitim, ruh sağlığı, fiziksel sağlık, aile ilişkileri ve yaşam amacı alanlarında karşılaştıkları sorunları bir araya getirdi.
Kitabın temel başlıklarından biri baba yoksunluğudur. Farrell ve Gray, babayla düzenli ilişkinin bulunmaması ile okul başarısızlığı, yalnızlık, davranış sorunları, bağımlılık ve ruhsal güçlükler arasındaki ilişkileri incelemeye yöneldi.
Yazarlar, baba varlığını yalnızca aynı evde yaşayan erkek yetişkin biçiminde tanımlamadı. Çocukla zaman geçiren, sınır ve sorumluluk oluşturan, oyun oynayan, dinleyen ve diğer ebeveynle iş birliği kuran etkin babalık üzerinde durdu.
Eğitim alanında erkek çocukların okuma ve yazmada yaşadığı güçlükler, okul ortamındaki hareket ihtiyacı, mesleki eğitimin azalması ve erkek öğretmen modellerinin sınırlı olması gibi konular ele alındı.
Kitabın bir diğer temel kavramı “amaç boşluğu”dur. Geleneksel erkeklik erkeklere savaşçı, koruyucu ve ailenin tek geçim sağlayıcısı olma gibi roller sunarken bu rollerin değişmesi sonrasında yeni ve sağlıklı amaçların yeterince geliştirilmediği savunuldu.
The Boy Crisis yalnızca sorunları sıralayan bir çalışma olarak kurulmadı. Ebeveynler, öğretmenler ve kamu yöneticileri için aile yemekleri, sorumluluk kazandırma, teknoloji kullanımını düzenleme, ortak ebeveynlik ve çocuğun kişisel bir amaç geliştirmesine destek olma gibi öneriler sundu.
Eser, Özcan Bayrak’ın çevirisiyle 2025’te Doludizgin Yayınları tarafından Erkeklik Krizi adıyla Türkçede yayımlandı. Türkçe baskı 344 sayfa olarak hazırlandı.
Özgün başlıktaki “boy”, çalışmanın başlangıçta erkek çocuklar ve genç erkekler üzerinde yoğunlaştığını gösterir. Türkçe Erkeklik Krizi başlığı ise kitabın çocukluktan yetişkin erkekliğine uzanan daha geniş toplumsal rol tartışmasını öne çıkarır.
Farrell çift ilişkileri üzerine yürüttüğü seminerleri sonraki yıllarda da sürdürdü. Eleştiri karşısında savunmaya geçmeden dinleme, şikâyetleri ilişkiyi geliştirecek bilgiye dönüştürme ve çiftler arasında düzenli iletişim uygulamaları geliştirme üzerinde çalıştı.
Role Mate to Soul Mate: The Seven Secrets to Lifelong Love 2024’te yayımlandı. Kitap, uzun süreli ilişkilerde sevginin korunması, eleştirinin yönetilmesi, duygusal yakınlık ve tarafların geleneksel rollerin ötesinde ilişki kurabilmeleri üzerine geliştirildi.
Farrell’ın yazarlığı toplumsal cinsiyet incelemesi, erkeklik çalışmaları, aile politikası, babalık, çift ilişkileri, eğitim, çalışma hayatı ve kişisel gelişim alanlarını kapsar. Eserlerinin ortak yönü, kadınlarla erkeklerin birbirlerine karşı suçlayıcı hareketler içinde kalması yerine karşılıklı deneyimlerini duyabilecekleri bir toplumsal cinsiyet diyaloğu kurulması gerektiğini savunmasıdır.
#WarrenFarrell #ErkeklikKrizi #TheBoyCrisis #ErkeklikÇalışmaları #ToplumsalCinsiyet #Babalık #ErkekÇocuklar #Aile #Eğitim #Çiftİletişimi #OrtakEbeveynlik #KurguDışı
Warren Farrell’ın Bibliosfer profili erkeklik çalışmaları, toplumsal cinsiyet, aile politikası, babalık, erkek çocukların eğitimi, çift iletişimi, çalışma hayatı, ücret farklılıkları, ortak ebeveynlik ve kurgu dışı toplumsal inceleme eksenlerinde şekillenir.
Farrell’ın düşünsel gelişimi iki belirgin dönem üzerinden okunur. İlk döneminde ikinci dalga kadın hareketi içinde geleneksel kadın ve erkek rollerinin dönüştürülmesini savunur. Sonraki döneminde ise erkeklerin değişen toplumsal yapı içinde yaşadığı sorunlara daha yoğun biçimde yönelir.
Bu dönemler birbirinden bütünüyle kopuk değildir. İlk çalışmalarındaki temel düşünce, katı cinsiyet rollerinin hem kadınların hem erkeklerin yaşam seçeneklerini daralttığıdır. Sonraki eserleri, bu yaklaşımın erkekler üzerindeki etkilerini ayrıntılandırır.
The Liberated Man, Farrell’ın erken dönem yaklaşımının temel metnidir. Kitap, erkeklerin geleneksel erkeklikten elde ettiği toplumsal yararların yanında bu kimliği sürdürebilmek için ödediği duygusal ve kişisel bedelleri ele alır.
Bu eserde özgürleşme, erkeklerin kadınlara tanınan alanları ele geçirmesi anlamına gelmez. Bakım verme, çocuklarla yakınlık kurma, kırılganlık gösterme ve yaşam amacını gelir ile statünün dışında oluşturabilme hakkını kapsar.
Why Men Are the Way They Are, toplumsal rol analizini kadın-erkek ilişkilerine taşır. Erkeklerin bağlanma, duygularını ifade etme ve yakınlık kurma biçimlerinin yalnızca bireysel karakterle değil, yetiştirilme süreçleriyle bağlantılı olduğu savunulur.
Farrell’ın temel görüşlerinden biri, erkeklerin çoğu zaman sevgilerini sözle değil sorumluluk, çalışma ve koruma davranışlarıyla ifade etmeye yönlendirildikleridir. Bu ifade biçimi, aile tarafından fark edilmediğinde erkek kendisini değersiz; diğer aile üyeleri ise duygusal olarak ihmal edilmiş hissedebilir.
Yazar bu durumu “geçim sağlayıcının açmazı” olarak yorumlar. Erkekten ailesine sevgisini maddi güvence sağlayarak göstermesi beklenirken aynı çalışma yükü onu sevdiği insanlardan uzaklaştırabilir.
The Myth of Male Power, Farrell’ın güç kavramını yeniden tanımladığı temel eseridir. Geleneksel çözümlemeler gücü gelir, makam, siyasal temsil ve kurumsal otorite üzerinden ölçerken Farrell yaşam üzerindeki denetimi merkeze alır.
Bu yaklaşıma göre bir erkeğin yüksek gelir sağlaması, zamanını özgürce kullandığını veya kişisel istekleri doğrultusunda yaşadığını göstermeyebilir. Gelir, aile ve toplum tarafından kendisine yüklenen geçindirme sorumluluğunun sonucu da olabilir.
Farrell erkeklerin savaş, tehlikeli meslek, iş kazası, evsizlik, hapis ve intihar gibi alanlardaki yüksek temsilini “harcanabilirlik” kavramıyla açıklar. Toplumun erkekleri koruyucu ve geçim sağlayıcı olarak değerli görürken gerektiğinde riske atılabilir kabul ettiğini savunur.
Bu yaklaşım, bütün erkeklerin aynı yaşam koşullarına sahip olduğu iddiasına dayanmaz. Sınıf, meslek, aile yapısı ve ekonomik konum erkek deneyimini önemli ölçüde değiştirir; Farrell’ın odağı özellikle erkeklere yüklenen ortak rol beklentileridir.
Yazarlığındaki temel karşıtlıklardan biri görünür ayrıcalık ile görünmeyen sorumluluktur. Üst düzey yönetici veya siyasetçi olan erkeklerin görünürlüğünün, düşük gelirli ve yüksek riskli işlerde çalışan erkeklerin deneyimini örtmemesi gerektiğini belirtir.
Women Can’t Hear What Men Don’t Say, toplumsal analizden çiftlerin gündelik iletişimine geçer. Kitabın başlığı, karşı tarafın erkeklerin dile getirmediği bir deneyimi kendiliğinden anlayamayacağı düşüncesini ifade eder.
Farrell’a göre erkeklerin konuşması kadar karşılarındaki kişinin bu sözleri hemen suçlama veya savunma içine girmeden dinleyebilmesi de önemlidir. İletişim, bir tarafın haklılığını kanıtlamasından çok iki ayrı deneyimin duyulabildiği alan olarak tanımlanır.
Bu kitapta kullanılan yaklaşım akademik psikoterapi kuramından çok seminerler, ilişki gözlemleri ve uygulanabilir iletişim teknikleriyle gelişen popüler ilişki yazarlığıdır. Bibliosfer sınıflandırmasında çift ilişkileri, iletişim ve kişisel gelişim alanlarında yer alır.
Father and Child Reunion, erkeklik çalışmalarının babalık ve aile hukukuna yöneldiği eserdir. Farrell, babanın çocuk gelişimine katkısını yalnızca ekonomik destek üzerinden ölçen yaklaşımı genişletir.
Babalık; oyun, hareket, sınır koyma, risk almayı öğretme, sorumluluk geliştirme ve başarısızlıkla başa çıkma gibi davranışlar üzerinden açıklanır. Anne ve baba katkıları değişmez biyolojik kalıplar olarak değil, aile içinde farklılaşabilen ebeveynlik pratikleri biçiminde ele alınır.
Ortak ebeveynlik, Farrell’ın aile politikası yaklaşımının merkezindedir. Çocuğun iki ebeveynle de güvenli ilişki kurması, ebeveynlerin birbirini kötülememesi ve çocuğun yaşam düzeninin korunması temel ilkeler olarak sunulur.
Why Men Earn More, Farrell’ın erkeklik ile çalışma hayatı arasındaki ilişkiyi incelediği kitaptır. Yazar, ücret farkını tek bir ortalama rakamdan hareketle yorumlamak yerine meslek, çalışma süresi, tehlike, seyahat ve kariyer kesintisi gibi değişkenlere ayırır.
Bu eserde yüksek ücret doğrudan daha yüksek yaşam kalitesiyle özdeşleştirilmez. Daha fazla kazanç; fiziksel risk, stres, uzun çalışma saatleri ve aileden uzak kalma gibi maliyetlerle birlikte değerlendirilir.
Kitap, ücret farklılıklarının bütününü tek başına açıklayan akademik bir ekonomi modeli değildir. Çalışma yaşamındaki tercih ve sorumlulukların görünmeyen bedellerini öne çıkaran kurgu dışı toplumsal ve kariyer incelemesidir.
Does Feminism Discriminate Against Men? biçim bakımından Farrell’ın diğer eserlerinden ayrılır. Oxford University Press tarafından karşıt görüşlerin birlikte sunulduğu bir tartışma kitabı olarak yayımlanmıştır.
Farrell’ın savları James P. Sterba’nın feminist felsefe çerçevesindeki yanıtlarıyla karşılaştırılır. Böylece okur aynı başlıkları iki farklı toplumsal cinsiyet yaklaşımı üzerinden izleyebilir.
The Boy Crisis, Farrell’ın daha önce erkek yetişkinler üzerinden tartıştığı sorunları çocukluk ve ergenlik dönemine taşır. Kitabın temel savı, erkek sorunlarının yetişkinlikte birdenbire ortaya çıkmadığı; eğitim, aile ve amaç gelişimi içinde oluştuğudur.
Eser, erkek çocukların karşılaştığı sorunları dört ana kriz alanında toplar: eğitim, ruhsal ve fiziksel sağlık, baba ilişkisi ve yaşam amacı. Bu alanların birbirlerini güçlendirdiği savunulur.
Eğitim krizi, erkek çocukların özellikle okuma ve yazmada geride kalması, okuldan uzaklaşması ve öğrenme motivasyonunu kaybetmesi üzerinden ele alınır. Yazarlar okul yapılarının hareket, uygulamalı öğrenme ve farklı gelişim hızlarına daha fazla alan açmasını önerir.
Ruh sağlığı tartışması yalnızca klinik tanılarla sınırlı değildir. Yalnızlık, anlam kaybı, dijital bağımlılık, duyguları ifade edememe ve sosyal bağların zayıflaması aynı çerçevede değerlendirilir.
Baba krizi kitabın en belirgin tezidir. Farrell ve Gray, baba ilişkisinin niteliğini erkek çocuğun disiplin, empati, öz güven, risk değerlendirmesi ve toplumsal bağlılık geliştirmesiyle ilişkilendirir.
Bu çerçevede baba yoksunluğu yalnızca babanın ölmesi veya aileden tamamen ayrılması anlamına gelmez. Baba aynı evde bulunsa bile çocukla ilişki kurmuyor, bakım ve sorumluluk süreçlerine katılmıyorsa işlevsel bir uzaklık oluşabilir.
Kitabın babalık yaklaşımı anneliği ikincil konuma yerleştirme üzerine kurulmaz. İki ebeveynin birbirini tamamlaması ve çocuğun farklı ilişki deneyimlerine ulaşabilmesi üzerinde durur.
“Amaç boşluğu”, eserin erkeklik dönüşümünü açıklamak için kullandığı temel kavramdır. Geleneksel toplum erkeğe geçim sağlayıcı, savaşçı ve koruyucu roller verirken çağdaş toplum bu rollerin bir bölümünü değiştirmiş fakat bunların yerine yeterince farklı yaşam amaçları koymamıştır.
Farrell’a göre erkek çocuk yalnızca başarılı olmaya değil, başarısını başka insanlara ve topluma nasıl katkıya dönüştüreceğini görmeye ihtiyaç duyar. Amaç, dışarıdan verilen bir meslek unvanından çok kişinin yetenekleriyle sorumlulukları arasında kurduğu bağdır.
Kahramanlık kavramı da bu doğrultuda yeniden yorumlanır. Geleneksel kahramanlık ölümü göze almak ve düşmanı yenmekle ilişkilendirilirken yeni kahramanlık; bakım vermeyi, aile kurmayı, duygusal sorumluluk almayı ve toplum için üretmeyi kapsar.
Erkeklik Krizi başlığı, özgün The Boy Crisis başlığından daha geniş bir çağrışım oluşturur. Özgün eser erkek çocukların sorunlarından başlayarak yetişkin erkekliğe uzanır; Türkçe başlık doğrudan erkeklik kurumunun dönüşümünü öne çıkarır.
Eser yalnızca çocuk psikolojisi kitabı değildir. Eğitim politikası, ebeveynlik rehberi, erkeklik incelemesi, aile sosyolojisi ve kişisel gelişim önerilerini birleştiren disiplinlerarası popüler kurgu dışı çalışma niteliğindedir.
Kitapta araştırma bulguları, yazarların yorumları ve ebeveynlere yönelik pratik öneriler aynı anlatı içinde yer alır. Bibliosfer kaydında bu katmanlar ayrıştırılarak eserin bilimsel araştırma makalesi değil, araştırmalardan yararlanan kamusal politika ve ebeveynlik kitabı olduğu belirtilir.
Role Mate to Soul Mate, Farrell’ın erkeklik ve toplumsal politika alanlarından çift iletişimine dönüşünü temsil eder. Eser, geleneksel rollere dayalı birliktelikten tarafların birbirlerinin iç dünyasını tanıdığı ilişkiye geçişi konu alır.
“Rol arkadaşı” ilişkisi, tarafların yalnızca geçim sağlayıcı, bakım veren, eş veya ebeveyn görevlerini yerine getirmesine dayanır. “Ruh arkadaşı” ilişkisi ise bu görevlerin ötesinde karşılıklı merak, kırılganlık ve bilinçli iletişim gerektirir.
Farrell’ın dil ve anlatım yöntemi çoğunlukla tartışmacı ve örnek merkezlidir. İstatistikleri, günlük ilişki sahnelerini, atölye deneyimlerini ve retorik soruları aynı metin içinde kullanır.
Başlıkları çoğu zaman yerleşik bir kabulü tersine çevirecek biçimde kurulur. Erkek gücünün miti, kadınların duyamadığı erkek sözleri veya erkek çocuk krizi gibi ifadeler okuru bilinen toplumsal cinsiyet çerçevelerini başka bir açıdan değerlendirmeye çağırır.
Eserleri akademik makale dilinden çok genel okura, ebeveynlere, çiftlere, eğitimcilere ve politika yapıcılara yönelir. Kavramları gündelik örneklerle somutlaştırması, kitapların geniş okur kitlesine ulaşmasını sağlar.
Farrell’ın temel düşünsel katkısı, toplumsal cinsiyet tartışmalarında erkek deneyimini görünür kılmaya çalışırken çözümü kadınlarla erkeklerin birbirlerini suçlamasında değil, iki tarafın da rol seçeneklerini genişletmesinde aramasıdır.
Warren Farrell’ın Bibliosfer’deki temel sınıflandırma alanları erkeklik çalışmaları, toplumsal cinsiyet, erkek çocukların gelişimi, babalık, ortak ebeveynlik, aile politikası, çift iletişimi, çalışma hayatı, kişisel gelişim ve kurgu dışı toplumsal incelemedir. Eserlerini ayırt eden temel özellik, erkeklerin görünür toplumsal konumları ile daha az görünür duygusal, ailesel ve fiziksel yükümlülükleri arasındaki ilişkiyi kamusal tartışmaya açmasıdır.
Erkeklik Krizi
