İnsan hiç tanımadığı bir coğrafyada, dilini bilmediği insanların arasında kendisine nasıl bir yer bulur? Öğretmek için gittiği yerde, asıl öğrenenin kendisi olduğunu fark edebilir mi?

Ferit Edgü, Hakkâri’de Bir Mevsim’de isimsiz bir öğretmenin Hakkâri’nin uzak bir köyünde geçirdiği bir mevsimi anlatıyor. Dış dünyayla bağlantısı aylarca kesilebilen bu köyde öğretmen; farklı bir dil, yaşam biçimi ve alışkanlıklarla karşılaşıyor. Çocuklara okuma yazma öğretmeye çalışırken köy halkını, onların gündelik hayatını ve içinde bulunduğu coğrafyayı da giderek daha yakından tanımaya başlıyor. Eser, Edgü’nün Hakkâri’de bulunduğu dönemin izlerini kurmacayla buluşturuyor.

Roman yalnızca bir öğretmenin Anadolu’daki deneyimini değil; yabancılık, iletişim, insanın başka bir insana ulaşma çabası ve farklı dünyaların karşılaşması üzerine de güçlü bir anlatı kuruyor. Edgü’nün yalın ve yoğun dili, gözlemlerle düşsel unsurları bir araya getirerek yaşananları yalnızca dışarıdan anlatmakla kalmıyor, anlatıcının iç dünyasına da yaklaştırıyor.

Hakkâri’de Bir Mevsim, insanı ve coğrafyayı birbirinden ayırmadan anlatan; karşılaşmanın, anlamaya çalışmanın ve değişmenin izini süren özgün yapısıyla Ferit Edgü’nün Türk edebiyatında özel bir yere sahip romanlarından biri.