UNUTMAYINIZ ! Kediler vahşi hayvanlardır.

Bir aylık bir yavru kedi… Daha gözünü dünyaya yeni açmışken, kardeşleriyle birlikte bir çuvala konulup köyün kenarına bırakılmıştı. Bir insanın eliyle terk edilmişti. Açlık, korku ve çaresizlik içinde bulduğumda onu alıp besledim. Belki de hayatına küçük bir şans vermeye çalıştım.

Dün ise başka bir gerçekle karşılaştı. Büyük bir kedinin saldırısına uğradı. Birkaç saniye daha geç kalsaydım muhtemelen yaşayamayacaktı. Şimdi gerekli müdahaleler yapıldı, bitkin bir halde yatıyor. Küçücük bedeniyle hayata tutunmaya çalışıyor.

Kediler sevimli canlılar olarak görülür ama aynı zamanda çok güçlü içgüdülere sahip hayvanlardır. Bölge koruma, avlanma ve hayatta kalma dürüleri onları zaman zaman acımasız hale getirebilir. Bir yetişkin kedi, savunmasız bir yavruyu rakip veya tehdit olarak görebilir. Doğada merhamet değil, hayatta kalma içgüdüsü vardır.

Ama bu olay bana bir şeyi daha düşündürdü: Kedilerin vahşiliği doğanın bir parçasıdır; onlar bunu bilinçli bir kötülükle yapmazlar. Asıl üzerinde düşünülmesi gereken, henüz annesinden bile tam ayrılmamış yavruları bir çuvala koyup ölüme terk edebilen insanın davranışıdır. Bir kedi içgüdüsüyle saldırır; insan ise ne yaptığını bilerek karar verir.

Şimdi o küçücük canlı yorgun bir halde uyuyor. Belki iyileşecek, belki uzun süre toparlanması gerekecek. Ama onun yaşama tutunma çabası, bazen en savunmasız canlıların bile ne kadar güçlü olabileceğini gösteriyor. Umarım bundan sonra karşısına yalnızca şefkat çıkar.